Interview
Audrey Arlaud, projectleider: “Met de zelfredzaamheid-matrix hebben partijen snel een helder beeld van de cliënt”
Alle volwassen dak- en thuislozen, sociaal kwetsbare mensen achter de voordeur en zwerfjongeren vanaf 18 jaar met een meervoudige hulpvraag op het gebied van werk, inkomen, zorg en welzijn. Op die doelgroep richt zich het Haagse lokaal initiatief ‘Eenduidig en uniform beoordelen met de Zelfredzaamheid-Matrix’. Het initiatief opereert vanuit het gemeentelijk Centraal Coördinatie Punt, loket voor dak- en thuisloze Hagenaars. “Het gaat om mensen die niet in staat zijn om zelf hun problemen op te lossen en adequaat hun hulpvraag te formuleren”, verduidelijkt projectleider Audrey Arlaud. “Doel van ons lokaal initiatief Gezamenlijke Beoordeling is om de bestaande samenwerking tussen de ketenpartners te optimaliseren met de Zelfredzaamheid-Matrix.”
Samenwerkinsgpartners
De vijf samenwerkingspartners van het lokaal initiatief Gezamenlijke Beoordeling in Den Haag zijn het Parnassia Top-team (loket voor dak- en thuislozen met psychiatrische of verslavingsproblemen) en bij de gemeente het Centraal Coördinatie Punt, het Centrum voor Jeugd & Gezin (beiden van de dienst Onderwijs, Cultuur en Welzijn), het loket Den Haag Op Maat (dienst Sociale zaken en Werkgelegenheid) en het Meld- en Steunpunt Woonoverlast (dienst Stedelijke Ontwikkeling).
Scores per leefgebied
“De zelfredzaamheid-matrix (ZRM) is een screeningsinstrument dat hulp- en zorgverleners snel een helder beeld geeft in hoeverre een cliënt met psychosociale problemen zich kan redden in het dagelijks leven”, vervolgt Audrey. “Het bestaat uit een schema met elf leefgebieden zoals bijvoorbeeld inkomen, dagbesteding, huisvesting, verslaving, sociaal netwerk en justitie. Per leefgebied kan op een schaal van 1 tot 5 de mate van zelfredzaamheid van de cliënt worden aangegeven. Bij een 1 voor fysieke gezondheid is er een kritieke situatie en direct medische aandacht nodig, bij een 3 is sprake van een medische aandoening en beperkte mobiliteit, en bij een score van 5 zijn er geen directe of voortdurende medische problemen, wat betekent dat de cliënt op dit gebied volledig zelfredzaam is. Doordat alle samenwerkingspartners met de ZRM werken, beoordeelt iedereen de cliënt op dezelfde wijze en ontstaat snel duidelijkheid over de situatie van de cliënt en welke zorg nodig is.”
Start in twee stadsdelen
Cliënten melden zich of worden aangemeld bij één van de vijf samenwerkende loketten. De medewerker aan het loket vult de ZRM in en screent op meervoudige problematiek. Alle medewerkers zijn getraind in het gebruik van de ZRM. Veldregisseurs coördineren per stadsdeel een zeswekelijks multidisciplinair ‘Signaleringsoverleg’. Audrey: “In mei zijn we in de Signaleringsoverleggen van twee stadsdelen gestart met het gezamenlijk beoordelen van nieuwe cliënten op basis van de ZRM. In dat overleg zijn naast de vijf loketten ook zorg- en welzijnsorganisaties, woningcorporaties en de politie vertegenwoordigd. Doorgaans zitten er zo’n tien tot vijftien partijen aan tafel.”
Signaleringsoverleg
“Doel van het Signaleringsoverleg is om aan de hand van de ZRM vroegtijdig alle relevante informatie over de cliënt te verzamelen om hem of haar zo snel mogelijk de juiste dienstverlening te kunnen bieden. Informatie van niet-hulpverleners kan hier ook aan bijdragen. Als blijkt dat de cliënt niet direct bij het juiste loket is gemeld, wordt in het overleg bepaald welk loket de dossierhouder wordt en ook het contact met de cliënt onderhoudt. In augustus starten we ook in de andere zeven stadsdelen met deze werkwijze. Medewerkers van de vijf samenwerkingspartners kunnen, als ze daarvoor geautoriseerd zijn, de ZRM invullen en raadplegen in het cliëntvolgsysteem van het Centraal Coördinatie Punt. Daarnaast hebben we op verzoek aan de partners een digitale versie van de ZRM ter beschikking gesteld, zodat zij zelf ook over ZRM-gegevens kunnen beschikken.”
Checklist voor niet-hulpverleners
“We willen de ZRM toe gaan passen op de gehele doelgroep die via het Centraal Coördinatie Punt instroomt naar zorg, opvang, wonen, inkomen en dagbesteding. Ook zetten we meer in op preventie en herstel na dakloosheid, waarbij het gaat om ongeveer 1500 Hagenaars. Aan het Signaleringsoverleg nemen ook niet-hulpverleners deel. Deze zogenaamde melders hebben wel een signalerende functie, maar weten niet altijd waarop ze alert moeten zijn. Voor hen maken we nu een kaartje met beknopte informatie en een checklist van signalen.”
